Таъдили аркон маънои дуруст, ба ҷой ва комил иҷро кардани рукнҳои намозро дорад. Калимаи “тумаънина”, ки ба маънои наздик ба таъдили аркон истифода мешавад, ҳолатеро ифода мекунад, ки шахс итминон пайдо мекунад, ки ҳаққи рукни иҷрошаванда адо шудааст. Таъдили аркон махсусан дар рукуъ, қавма (пас аз бархостан аз рукуъ), саҷда ва ҷалса (нишастан байни ду саҷда) татбиқ мешавад. Бино ба қавли қавии мазҳаби ҳанафӣ, таъдили аркон дар ин чаҳор маврид воҷиб аст. Ба ақидаи баъзе мазҳабҳои дигар ва аз ҳанафиён Имоми Абу Юсуф, таъдили аркон фарз мебошад. (Марғинонӣ, ал-Ҳидоя, 1/51; Ибни Обидин, Раддул-муҳтор, 1/464, 465, 472; Ибни Рушд, Бидояти-л-муҷтаҳид, 1/143)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.