Вақти намозУшр, ки дар луғат маънои "як даҳум"-ро дорад, ҳамчун як мафҳуми динӣ, закоти маҳсулоти кишоварзӣ мебошад. Вуҷуди закот барои маҳсулоти кишоварзӣ бо Қуръон собит шудааст.
Аллоҳи Мутаъол мефармояд: «Эй касоне, ки имон овардаед! Аз чизҳои хубе, ки ба даст овардаед ва аз он чи ки аз замин барои шумо берун овардаем, инфоқ кунед.» (ал-Бақара, 2/267); «Ӯст, ки боғҳои дорои арғувон ва беарғувон, хурмо бо навъҳои гуногун, зироатҳо, зайтун ва анорро, ки баъзеашон ба ҳам монанд ва баъзеашон фарқ мекунанд, офаридааст. Ҳар гоҳ мева диҳанд, аз меваашон бихӯред ва рӯзи дарав ҳаққи онро (закот ва садақаашро) бидиҳед, вале исроф накунед; зеро Аллоҳ исрофкоронро дӯст намедорад.» (ал-Анъом, 6/141) мефармояд.
Меъёри закоти ин маҳсулотро худи Паёмбари Акрам (с.а.с.) муайян кардаанд. Дар як ҳадис омадааст: «Дар маҳсулоти замин, ки бо борон ё оби дарё об дода мешавад, як даҳум (ушр) ва дар он чи бо сатил (бо харҷи маблағ) об дода мешавад, як бистум (яъне панҷ фоиз) ушр воҷиб аст.» (Бухорӣ, Закот, 55 [1483])
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.