Вақти намозБарои шахсе, ки узр дорад, чизҳое чун хун, чирк, пешоб, наҷосат, ки аз ҷои узр берун омада ба либос мерасад, то вақте ки ҳолати узр идома дорад, барои намоз монеъ нест. Зеро, чун ҳолати узр идома дорад, пешгирии он имконнопазир аст. (Ибн Обидин, Раддул-муҳтор, 1/306-307)
Шахсе, ки ҷарроҳии рӯдаи ғафс шудааст ва пайваста наҷосат хориҷ мешавад ё дар як вақти намоз наҷосат қатъ намешавад ва баъд аз он дар ҳар вақти намоз ин узр ҳадди ақал як бор такрор мешавад, чунин шахс узрдор ҳисобида мешавад. Ин гуна шахсон тибқи мазҳаби ҳанафӣ барои ҳар вақти намоз як бор таҳорат мегиранд ва намоз мехонанд. Бо ин таҳорат метавонанд дар вақти намоз ҳар қадар намози фарз ё нафл бихонанд. (Марғинонӣ, ал-Ҳидоя, 1/34)
Тибқи мазҳаби малики, таҳорати шахси узрдор на бо даромадан ё баромадани вақт, балки бо рӯй додани чизе, ки ғайр аз узр таҳоратро мешиканад, ботил мешавад. (Ибн Рушд, Бидояти-л-муҷтаҳид, 1/41; Дасуқӣ, Ҳошия, 1/114-118) Агар ҳолати узр шахсро ба мушкилоти ҷиддӣ дучор кунад ва гирифтани таҳорат сахт душвор бошад, мумкин аст бо ин назарияи мазҳаби малики амал кард.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.