Вақти намозЗакот миқдори муайяне аз молест, ки шахсе, ки соҳиби моле мебошад, ки ба меъёри динӣ (нисоб) мерасад, бояд онро барои ризоии Худо ба ашхоси муайян диҳад. Барои фарз шудани закот, илова бар расидани мол ба нисоб, бояд мол нашъунамоёбанда (ҳақиқатан ё ҳукман афзоянда) бошад, аз замони соҳиби мол шудан як сол гузашта бошад ва аз қарзи яксола ва ниёзҳои аслӣ зиёдатӣ бошад.
Нисоб меъёри сарватест, ки барои воҷиб шудани закот асос гирифта мешавад. Ин меъёр чунин аст: барои тилло 20 мисқол (80.18 гр.), барои шутур 5 адад, барои гов 30 адад, барои гӯсфанд ва буз 40 адад.
Киҳо сазовори гирифтани закотанд, дар Қуръон муфассал баён шудааст (ат-Тауба, 9/60), ва нисоб дар ҳадисҳо зикр шудааст. (Бухорӣ, Закот, 32, 38, 56 [1447, 1454, 1484]; Муслим, Закот, 1-6 [979-980]) Бинобар ин, шахсе, ки ғайр аз ниёзҳои аслиаш моле ба миқдори нисоб дорад ва дигар шартҳои зикршуда низ иҷро шудаанд, бояд закоти ин молҳоро бидиҳад. (Касонӣ, Бадоъи, 2/4-6.)
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.