Вақти намозМавқеи дуруст он аст, ки занҳо бе зарурат дар як саф бо мардон дар намози ҷаноза қарор нагиранд. Аз ин рӯ, новобаста аз он ки кадом намоз бошад, агар занҳо бо мардон якҷо намоз хонанд, бояд пушти мардон истанд. Чунончи Паёмбари Акрам (с.а.с.) сафи намозро аввал барои мардон, баъд барои писарбачагон ва дар охир барои занон тартиб додааст (Муслим, Масоҷид, 266 [658]). Гарчанде ин тартиб мувофиқи суннат аст, агар занҳо дар байни мардон намози ҷаноза хонанд, ин амал дурустии намозро халалдор намекунад, зеро намози ҷаноза ҳамчун намози комил бо рукуъ ва саҷда ҳисобида намешавад. Бо вуҷуди ин, чунин рафтори занҳо макруҳ аст.
Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Ин мавод бо кӯмаки зеҳни сунъӣ таҳия шуда, аз ҷониби муҳаррир тафтиш шудааст.