Занҳо дар ҳолати ҳайз ё нифос чӣ корҳоро карда наметавонанд?

Барои занҳое, ки дар ҳолати ҳайз ё нифос қарор доранд, баъзе аҳкоми махсус вуҷуд доранд. Занҳое, ки дар ин давраҳо ҳастанд:

а) Нафақат худ, балки ҳамчунин бо онҳо низ алоқаи ҷинсӣ кардан мумкин нест. Дар ин бора дар Қуръон омадааст: «Аз ту дар бораи ҳайзи занон мепурсанд. Бигӯ: Он озурдагиест. Пас, дар рӯзҳои ҳайз аз занон дурӣ ҷӯед ва то пок нашаванд, бо онҳо наздикӣ накунед...» (ал-Бақара, 2/222). Аз ин рӯ, ҳам барои зан ва ҳам барои мард дар ҳолати ҳайз ё нифос алоқаи ҷинсӣ кардан ҳаром аст.

б) Намоз хонда ва рӯза гирифта наметавонанд. Зеро Паёмбари Акрам (с.а.с.) хабар додааст, ки занҳо дар ин ҳолатҳо рӯза намегиранд ва намоз намехонанд. (Бухорӣ, Ҳайз, 6 [304]) Дар замони Паёмбар (с.а.с.) саҳобаҳо низ иттифоқ доштанд, ки занҳо дар ҳолати ҳайз ва нифос намоз намехонданд ва рӯза намегирифтанд. Дар ин масъала муҷтаҳидон низ якдиланд. Намозҳое, ки дар ин ҳолат хонда нашудаанд, қазо намешаванд, аммо рӯзаҳои моҳи Рамазон, ки гирифта нашудаанд, қазо мешаванд. Ҳазрати Оиша ба зане, ки мепурсид, ки оё намозҳои ҳайзро қазо кардан лозим аст ё не, чунин ҷавоб дод: «Дар замони Расули Худо ба мо пас аз ҳайз рӯзаҳоро қазо кардан фармуда мешуд, аммо намозҳоро не.» (Муслим, Ҳайз, 67-69 [335]; ниг. Бухорӣ, Ҳайз, 20 [321]).

в) Тавофи Каъбаро анҷом дода наметавонанд. Паёмбари Акрам (с.а.с.) ба Ҳазрати Оиша, ки аз сабаби ҳайз натавонистани анҷоми ҳаҷ гиря мекард, чунин фармуд: «Ҳамаи амалҳои ҳаҷро анҷом деҳ, ғайр аз тавофи Каъба.» (Бухорӣ, Ҳайз, 1 [294]).

г) Агар зарурат набошад, ба масҷид ва ҷойҳои ибодат ворид шуда наметавонанд. (Мавсилӣ, ал-Ихтиёр, 1/13; Маввак, ат-Тоҷ, 1/552; Ширбини, Муғни-л-муҳтоҷ, 1/279)

д) Дар мавриди даст задан ва қироат кардани Қуръон дар ҳолати ҳайз ва нифос, уламои исломӣ назарҳои гуногун доранд.

Сарчашма: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu