Alkol içen bir kişi 40 gün boyunca oruç tutamaz mı?

Alkol almak, dinimizde haram ve büyük günah olarak kabul edilir. Bu konuda Yüce Allah Kur’an’da şöyle buyurur:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالأَنْصَابُ وَالأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ

“Ey iman edenler! Şüphesiz ki içki, kumar, dikili taşlar ve fal okları şeytan işi birer pisliktir. Bunlardan uzak durun ki kurtuluşa eresiniz!” [1]

Peygamberimiz (ona Allah’ın salât ve selâmı olsun) şöyle buyurmuştur:

من شَرِبَ الخمرَ ؛ لم يَقْبَلِ اللهُ له صلاةً أربعين صباحًا

“Kim içki içerse, Allah onun kırk gün boyunca namazını kabul etmez.” [2]

Bir başka hadiste ise şöyle buyrulmuştur: “Kim içki içerse, Allah onun kırk gün boyunca namazını kabul etmez. Eğer tevbe ederse, Allah tevbesini kabul eder. Sonra tekrar içki içerse, Allah yine kırk gün namazını kabul etmez. Tevbe ederse, Allah tevbesini kabul eder. Bundan sonra tekrar içki içerse, Allah yine kırk gün namazını kabul etmez. Tevbe ederse, tevbesi kabul edilir. Dördüncü kez tekrar içki içerse, Allah onun kırk gün namazını kabul etmez. Tevbe ederse, Allah onun tevbesini kabul etmez ve onu ‘habel’ (cehennemliklerin irininden oluşan) nehrinden içirir.” [3]

İmam Nevevî, hadiste geçen “namazı kabul edilmez” ifadesini, farzı üzerinden düşer ama sevabı kaybolur şeklinde açıklamıştır [4].

Yani, namazın sevabının kaybolması, kişinin tevbe etmeyip içki içmeye devam etmesine bağlıdır. Eğer samimi bir şekilde tevbe ederse, bu ceza (namazın sevabının kaybolması) da ortadan kalkar. Çünkü samimi tevbe, önceki günahları siler.

Buna göre, Ramazan’dan iki gün önce içki içip sonra samimi şekilde tevbe eden bir kimsenin tevbesi Allah tarafından kabul edilir. Onun orucu, içki içmeden oruç tutan kişinin orucu gibi olur. Eğer oruç tutup içki içmeye devam ederse, orucu geçerli olur fakat sevabı olmaz. İçki içtiği için günah kazanır.

“Ramazan Orucuna Dair Fetvalar” kitabından

• [1] “Maide” suresi, 90. ayet.

• [2] Tirmizi, No:1862.

• [3] Tirmizi, No:1862. Hasen hadis.

• [4] “Şerhu Müslim”, 14/227.