Ayolning erkaklarga namoz o‘qitishi barcha mazhablarga ko‘ra joiz emas. (Ibn Qudama, al-Mug‘nī, 2/146; Ibn Abidin, Raddul-muhtār, 1/576; Jaziriy, al-Mazāhibul-arba‘a, 1/372) Payg‘ambarimiz (s.a.s.)ning Ummu Varakaga o‘z uy ahliga namoz o‘qitishiga ruxsat berganligi (Abu Dovud, Salat, 62 [591]; Bayhaqiy, as-Sunanul-kubro, 1/597 [1909]) faqat unga xos bir holat sifatida baholangan. Ba’zi boshqa sharhlarga ko‘ra esa, Payg‘ambarimiz (s.a.s.)ning bu ruxsati, o‘sha uy yoki mahalladagi ayollarga namoz o‘qitishi mumkinligini bildiradi. Payg‘ambarimiz (s.a.s.)ning “Diqqat qiling! Hech bir ayol erkakka imom bo‘lmasin.” (Ibn Moja, Iqomatus-Salavat, 78 [1081]; Bayhaqiy, as-Sunanul-kubro, 3/128 [5131]) degan so‘zlari ham buni ko‘rsatadi. Asr-i Saodat hamda tarixiy jarayon davomida ham bunga boshqa bir misol uchramagan. Buni joiz deb hisoblash, dinda bo‘lmagan narsani dinga kiritish bo‘lib, bunga bid’at deyiladi. Payg‘ambarimiz (s.a.s.) esa bid’at zalolat ekanini xabar bergan. (Muslim, Juma, 43 [867]; Abu Dovud, Sunan, 6 [4606])
Manba: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Bu material sun’iy intellekt yordamida tayyorlangan va muharrir tomonidan ko‘rib chiqilgan.