Bir odamning asosiy yashash joyidan tashqari, o‘n besh kun yoki undan ko‘proq qolishni niyat qilgan joyi vatan-i iqomat hisoblanadi. Diniy vazifalarni bajarishda vatan-i iqomat bilan vatan-i asli o‘rtasida farq yo‘q. Ya’ni, vatan-i iqomatda bo‘lgan kishi ham safarga oid diniy yengilliklardan foydalana olmaydi (Ibn Abidin, Raddul-muhtar, 2/131-132). Fiqh manbalaridagi bir qarashga ko‘ra, ikki joyda uyi bor odam qaysi biriga borsa ham muqim hisoblanadi (qarang: Ibn Abidin, Raddul-muhtar, 2/131-132; Bilmen, Ilmihal, 163). Shunga ko‘ra, bir shaharda uyi bor odam o‘sha joyga borganida safarda hisoblanmaydi. Hozirgi ba’zi yondashuvlarga ko‘ra, odamning yozgi uyi ham uning asl vatani hisoblanadi. Shuning uchun, odam o‘ziga tegishli yozgi yoki qishki uyi yoki davriy mulki bo‘lgan joylarda namozlarini to‘liq o‘qiydi.
Manba: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Bu material sun’iy intellekt yordamida tayyorlangan va muharrir tomonidan ko‘rib chiqilgan.