Duo qilish ma’lum bir tilda bo‘lishi shart emas. Chunki duo – bandaning Ulug‘ Allohga yuzlanishi, Unga iltijo qilishi va Undan so‘rashidir. Shuning uchun inson o‘zi nima so‘rayotganini tushunadigan tarzda o‘z tilida duo qilishi hech qanday nojo‘ya emas. Biroq Qur’on-i Karimda keltirilgan yoki Payg‘ambarimizdan (s.a.s.) rivoyat qilingan duolarni imkon qadar asl holida o‘qish afzaldir. Shu bois, hutbadagi duolar ham asl shaklida o‘qilishiga harakat qilinishi lozim. Biroq, ikkinchi hutba oxirida jamoa tushunadigan tilda duo qilishga ham hech qanday to‘sqinlik yo‘q.
Manba: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Bu material sun’iy intellekt yordamida tayyorlangan va muharrir tomonidan ko‘rib chiqilgan.