Namoz vaqtlariIslom dini jon, mol, din, aql va naslni asrashni majburiy deb bilgan, ularni asrashga qaratilgan har bir narsani farz, zarar yetkazadigan har bir narsani esa harom qilgan. (Shotibiy, al-Muvafaqot, 1/31 va boshqalar) Inson hayoti nihoyatda muhim va asrash lozim. Namoz ham dinning besh asosiy ustunidan biri bo‘lib, dinning ustunidir. (Termiziy, Iymon, 8 [2616])
Boshlangan namoz odatdagi holatlarda buzilmaydi. Biroq, molni, jonni yoki muhim narsani asrash zarurati bo‘lsa, farz yoki nafl namozni buzish mumkin. (qarang: al-Fatava’l-Hindiyya, 1/109) Ba’zi holatlarda namozni buzish vojib, ba’zilarida mubah, ba’zida esa mustahab bo‘ladi. Inson joniga xavf tug‘ilganda, unga yordam berish maqsadida namozni buzish vojibdir. (Ibn Obidin, Raddul-muhtar, 2/51-52)
Shu bois, jamoat bilan namoz o‘qilayotgan paytda kimdir hushidan ketib qolsa, yurak xurujiga uchrasa, dengizga yoki quduqqa tushib ketish xavfi bo‘lsa va shunga o‘xshash holatlarda yonidagi namoz o‘qiyotganlar namozni tark etib, unga yordam berishlari lozim. Ular namozlarini keyinroq qayta o‘qiydilar. (Ibn Nujaym, al-Bahr, 2/77) Chunki Alloh zarur holatlarda banda huquqlariga ustuvorlik berilishini xohlagan. (Saraxsiy, al-Mabsut, 2/186)
Manba: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Bu material sun’iy intellekt yordamida tayyorlangan va muharrir tomonidan ko‘rib chiqilgan.