Farz namoz o‘qiyotgan paytda ota yoki onadan biri chaqirsa, odatda namozni buzish shart emas. Biroq, agar ota-ona yoki boshqa biror kishi jiddiy xavf yoki zarurat tufayli yordam so‘rasa, u holda kishi namozini buzadi. (Ibn Abidin, Raddul-muhtar, 1/654-655) Nafl namoz o‘qiyotgan kishini esa, ota-onasi chaqirsa, hatto jiddiy ehtiyoj bo‘lmasa ham, u namozini buzib, ota-onasiga itoat qiladi. Lekin agar ota-ona farzandi namoz o‘qiyotganiga qarshi bo‘lib, faqat namozini buzish maqsadida chaqirsa, ularga itoat qilish shart emas. Bu istisno holatdan tashqari, ota-onaga itoat qilish nafl namozni davom ettirishdan ustun turadi. Bu hukmning dalili esa Jureyj qissasidir. (Ibn Abidin, Raddul-muhtar, 2/52) O‘tgan ummatlar davrida yashagan bu kishining nafl namoz o‘qiyotganida onasi chaqirganida javob bermagani uchun onasining duosiga uchragani va ba’zi qiyinchiliklarga duch kelgani to‘g‘risida Rasululloh (s.a.v.) xabar berganlar. (Buxoriy, Ehâdisu’l-enbiya, 48 [3436]; Muslim, Birr, 7-8 [2550])
Manba: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Bu material sun’iy intellekt yordamida tayyorlangan va muharrir tomonidan ko‘rib chiqilgan.