Aslida namozda banda Rabbining huzurida ekanini anglab, xushu’ bilan ibodat qilishi lozim. Biroq, ixtiyorsiz ravishda yuzaga kelgan kulishning namozga ta’siri uch xil tarzda baholanadi:
a) Namoz paytida yonidagilar eshitadigan darajada ovoz chiqarib kulish: Hanafiy mazhabiga ko‘ra, bunday holda ham tahorat, ham namoz buziladi. (Serahsî, el-Mebsût, 1/77; Merğînânî, el-Hidâye, 1/18) Ibn Usama otasidan rivoyat qilgan hadisda shunday deyiladi: “Biz Rasululloh ortida namoz o‘qiyotganimizda, ko‘zi ojiz bir kishi chuqurga tushib ketdi. Biz uning ahvoliga kuldik. Shunda Rasululloh qayta tahorat olib, namozni boshidan o‘qishni buyurdilar.” (Dârekutnî, es-Sünen, 1/295-296 [601]; Abû Dâvûd, Merâsîl, 75 [8]; Beyhakî, es-Sünenü’l-kübrâ, 1/226 [679])
b) Shofi’iy mazhabiga ko‘ra, baland ovozda kulish namozni buzadi, lekin tahoratni buzmaydi. Chunki namozdan tashqarida baland ovozda kulish tahoratni buzmaydi, shuning uchun namozda ham buzmaydi. (Shirbînî, Muğni’l-muhtâc, 1/140)
c) Namoz o‘qiyotgan kishi faqat o‘zi eshitadigan darajada kulsa, faqat namozi buziladi. O‘zi yoki yonidagilar eshitmaydigan darajada jilmayishi esa na namozni, na tahoratni buzmaydi. (Mevsilî, el-Ihtiyâr, 1/11)
Manba: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Bu material sun’iy intellekt yordamida tayyorlangan va muharrir tomonidan ko‘rib chiqilgan.