Musofaha — bu do‘stlik va totuvlik ifodasi sifatida qo‘l berib ko‘rishish shaklida amalga oshiriladigan muomala turidir. Payg‘ambarimiz (s.a.s.) bu amalga katta ahamiyat berganlar (Buxoriy, Isti’zan, 27; Abu Dovud, Adab, 153 [5211]) va “Bir-birlari bilan uchrashgan ikki musulmon qo‘l berib ko‘rishsa, ular ajralmasidan avval gunohlari kechiriladi.” (Abu Dovud, Adab, 153 [5212]) deb, musofaha qilishga targ‘ib qilganlar.
Musulmonlar o‘rtasida do‘stlik, bag‘rikenglik va yaqinlikka sabab bo‘lishi jihatidan namozdan keyin musofaha qilishda diniy jihatdan hech qanday to‘sqinlik yo‘q. (Ibn Obidin, Raddul-muhtar, 6/381) Lekin namozdan keyin masjid ichida yoki tashqarisida musofaha qilishni jamoat bilan namozning ajralmas bir qismi sifatida qabul qilib, uni ommaviy marosimga aylantirish ma’qul emas.
Manba: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Bu material sun’iy intellekt yordamida tayyorlangan va muharrir tomonidan ko‘rib chiqilgan.