Namoz vaqtlariHazrati Payg‘ambar (s.a.s.) davrida muazzinliklari bilan mashhur bo‘lgan sahobalar bor edi. Bilol Habashiy, Abdulloh ibn Ummi Maktum, Sa’d ibn ‘Iz al-Qaraz va Abu Mahzura (Samura ibn Mi‘yer) shular jumlasidandir. (Nesâî, Ezan, 9-10 [637-640]; Ibn Moja, Ezan, 1-3, 6 [706, 708-711, 713, 715, 730]; Tabarânî, el-Mu‘cemü’l-kebîr, 6/39-40 [5448, 5449; 5452]) Ushbu muazzinlar namoz vaqti kirganini e’lon qilish uchun azon o‘qir, farz namozlardan oldin iqomat aytishardi.
Saodat asrida muazzinlarning namozdan keyingi tasbihatni boshqarganiga doir ma’lumot yo‘q. Biroq vaqt o‘tishi bilan, jumladan mamlakatimizda ham, ba’zi hududlarda bu amaliyot odat tusiga kirgani ko‘rinadi. Bilmaganlarga yo‘l ko‘rsatish yoki tasbihatni unutmaslik, jamoaviy ravishda Ollohni zikr qilib duo qilishda diniy jihatdan hech qanday to‘siq yo‘qligi sababli, bugungi kunda muazzinlik amaliyoti bid’at deb aytilmaydi.
Manba: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Bu material sun’iy intellekt yordamida tayyorlangan va muharrir tomonidan ko‘rib chiqilgan.