O‘z vaqtida o‘qilmagan namoz keyin qazo qilinsa, namozni qazo qilish gunohi ham kechiriladimi?

Kundalik ishlar, hunar va kasblar, oila a’zolarining rizqini topish uchun qilinadigan mehnat va safarlar namozni kechiktirish uchun uzr hisoblanmaydi. Qur’oni Karimda shunday deyiladi: “Ba’zi kishilar bor-ki, ularni na bir savdo, na bir oldi-sotdi Allohni zikr qilishdan, namozni to‘g‘ri ado etishdan va zakot berishdan to‘sib qo‘ymaydi. Ular, yuraklar va ko‘zlar dahshatga tushadigan kundan qo‘rqadilar.” (en-Nûr, 24/37)

Unutish yoki uxlab qolish kabi shar’iy uzrsiz namozni qazo qilish katta gunohdir. Shunga qaramay, qanday bo‘lmasin, o‘z vaqtida o‘qilmagan namozlarni albatta qazo qilish lozim. Shar’iy uzr sababli namozini vaqtida o‘qiy olmagan kishi bundan mas’ul bo‘lmaydi va o‘sha namozni qazo qilishi bilan qarzidan qutuladi. Payg‘ambarimiz: “Kim bir namozni unutib qo‘ysa yoki beparvolik qilib uxlab qolsa, uni eslaganida darhol o‘qisin. Buning boshqa kafforati yo‘qdir…” (Muslim, Masajid, 315-316 [684]; qarang: Buxoriy, Mavāqītu’s-salāt, 37 [597]) deb aytganlar.

Beparvolik va dangasalik sababli namozni vaqtida o‘qimagan kishi, bu namozni qazo qilish bilan namoz qarzidan qutuladi. Namozni vaqtida o‘qimaslik gunohidan qutulish uchun esa inson tavba qilishi lozim. (Ibn Nujaym, al-Bahr, 2/85)

Manba: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu