Islom dini, katta gunohlar qatoriga kirgan sehrni qat’iyan taqiqlagan, Qur’on-i Karimda sehr qiluvchilarning oxiratdan nasibasi yo‘qligi va ularning yomonligidan Allohga panoh so‘rash kerakligi ta’kidlangan. (el-Bakara, 2/102; el-Felak, 113/4) Payg‘ambarimiz (s.a.s.) ham sehrni yetti katta gunohdan biri deb sanagan. (Buxoriy, Vasoya, 23 [2766]; Hudud, 44 [6857]; Muslim, Iymon, 145 [89])
Johiliya davrida sehr va jodu juda keng tarqalgan edi. Jin chaqirish, folbinlik, yulduzlardan hukm chiqarish, fol tayoqlariga murojaat qilish, iplarga tugun solib puflash kabi amallar qilinar edi. Mushriklar bu holat ta’sirida Qur’onni ham sehr mahsuli deb da’vo qilgan edilar. (Sod, 38/4; az-Zariyat, 51/52)
Sehr va joduga qarshi eng samarali chora — Allohga panoh so‘rash va Unga ishonch bildirishdir. Payg‘ambarimiz (s.a.s.) har narsaning yomonligidan Allohga panoh so‘rab, doim Felak va Nos suralari hamda Ayatul Kursi o‘qiganlar. (Buxoriy, Vekolat, 10 [2311]; Fazoyilul Qur’on, 10, 14 [5010, 5016-5017]) Shuningdek, u zot nabiralari Hasan (r.a.) va Husayn (r.a.) ni nazar, sehr va shunga o‘xshash yomonliklardan himoya qilish uchun quyidagi duoni o‘qiganlar:
أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّةِ مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ وَهَامَّةٍ وَمِنْ كُلِّ عَيْنٍ لاَمَّةٍ
“Har qanday shayton va zaharli hasharotlardan hamda barcha yomon ko‘zlardan Allohning to‘liq kalomlariga panoh so‘rayman.” (Buxoriy, Ahodisul anbiya, 10 [3371]) Bundan tashqari, sehr ta’siriga uchragan deb o‘ylagan kishi shifoni Allohdan umid qilib, ishonchli insonlarga murojaat qilib, o‘ziga Qur’on o‘qitishi va duo qildirishida hech qanday zarar yo‘q. Din ishlari yuqori kengashi 1979-yil 28-sentabr, 1883-sonli qarorida, Allohdan shifo umid qilib bemorlarga Qur’on va shifo bilan bog‘liq duolar o‘qish joiz, odamlarni aldash va g‘aybdan xabar berish maqsadida folbinlik qilish esa diniy jihatdan man etilganini bayon qilgan.
Manba: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Bu material sun’iy intellekt yordamida tayyorlangan va muharrir tomonidan ko‘rib chiqilgan.