Kundalik ishlar, hunar va kasblar, oila a’zolarining rizqini ta’minlash uchun qilinadigan mehnat va safarlar namozni kechiktirish uchun uzr hisoblanmaydi. Qur’oni Karimda: “Unday kishilar borki, ularni na bir savdo, na bir oldi-sotdi Allohni zikr qilishdan, namozni to‘g‘ri ado etishdan va zakot berishdan to‘sib qo‘ya olmaydi. Ular, yuraklar va ko‘zlar o‘zgarib ketadigan kunning dahshatidan qo‘rqadilar.” (an-Nur, 24/37) deb marhamat qilinadi.
Ish beruvchi yoki ish joyida mas’uliyatli shaxs namoz o‘qishni istagan xodimlariga, jumladan juma va kundalik diniy vazifalari bo‘lgan namozlarning hech bo‘lmaganda farzlarini ado etish imkoniyatini yaratib berishi lozim. Shu bilan birga, ishchi va xizmatchi ham namozni bahona qilib ish vaqtini suiiste’mol qilmasligi va ishlayotgan joyida namoz o‘qishi uchun ish intizomi va tartibi nuqtai nazaridan ish beruvchi yoki rahbarlardan ruxsat olishi kerak.
O‘z holati tufayli juma namozini o‘qiy olmaganlar o‘sha kunning peshin namozini o‘qiydilar. Shunga ko‘ra, ish joyida ishlovchilarning faqat bir qismiga ruxsat berilsa, ruxsat etilganlar juma namoziga boradilar; qolganlari esa o‘sha kunning peshin namozini o‘qiydilar.
Manba: T.C. Diyanet İşleri Başkanlığı, Din İşleri Yüksek Kurulu
Bu material sun’iy intellekt yordamida tayyorlangan va muharrir tomonidan ko‘rib chiqilgan.